رفقایمان را آزاد کنید!

به نام یک زندگی انسانی!

زنده باد آزادی، زنده باد برابری، زنده باد رفاه همگان!

مراسم بزرگداشت روز ۱۶ آذر با همه محدودیت ها و سرکوب ها هر چه با شکوه تر بر پا شد و حتی دستگیری ها و فشار حکومت نیز نتوانست مبارزات دانشجویان خسته از استبداد و فقر و فلاکت و نابرابری و عقب ماندگی و تحجر را فرو نشاند! بر عکس ما شاهد اعتراضات گسترده و رادیکال در بسیاری از مراکز علمی کشور بودیم.

هم اکنون سی نفر از همکلاسی های ما توسط نیروهای حفاظت اطلاعات ربوده شده اند و هیچ خبری از آن ها نیست! دستگیری این عزیزان بخشی از تهاجم به جامعه و فعالین دیگر اجتماعی کارگری و حقوق زنان است. تعداد بسیار از دانشجویان اکنون متواری شده اند و در وضعیت بحرانی به سر می برند! باید سریعا برای آزادی دانشجویان دستگیر شده و تمامی دستگیر شدگان دست به کار شد.

شرایط جامعه نگران کننده است. مردم معترضند. از فقر و فلاکت و این شرایط سخت بیزارند. هر روز شاهد اعتراض و اعتصاب کارگران هستیم. از طرف دیگر اعدامها هنوز ادامه دارد. چندین زن و مرد و کودک هم اکنون در انتظار حکم اعدام و سنگسار هستند و فشار اقتصادی ناشی از تحریم و تورم زندگی مردم را به تنگ آورده است! سایه شوم جنگ بر سر جامعه ایران افکنده و جزیی از دلمشغولی و نگرانی مردان و زنانی شده که فردا خود و فرزندانشان از قرار باید قربانی جنگ شود. 

در ایران خفقان و ترس، گرسنگی و بی خانمانی، توهین و تحقیر روزمره، اعدام و سنگسار، زندان و شکنجه، جنگ و تحریم کلماتی است که جای آزادی و امنیت، رفاه و مسکن، کرامت انسانی، آزادی بیان و عقیده، صلح و انسانیت و تحصیلات و بهداشت را برای ما گرفته است! مبارزه ما اما همچنان ادامه دارد!مبارزه ما تا رسیدن به یک دنیای انسانی ادامه دارد و هیچ نیروی سرکوبگری نمی تواند ما را از رسیدن به این هدف باز دارد!

مردم :

ما فرزندان شما هستیم. ما هدفی جز دستیابی به یک زندگی انسانی نداریم. ما برای آزادی، برابری و رفاه همگان تلاش میکنیم. ما برای یک دنیای بهتر و شایسته انسان تلاش میکنیم. ما دست یاری خود را به طرف شما دراز میکنیم! ما به همراه تمام دانشجویانی که در روز ۱۳ آذر امسال فریاد برآوردند دانشگاه پادگان نیست! زنده باد آزادی و برابری! به همراه تمام زنان و مردانی که برای حقوق برابر و انسانی تلاش می کنند! به همراه کارگرانی که برای حقوق از دست رفته خود مبارزه می کنند! فریاد بر می آوریم بس است! ما جنگ نمی خواهیم! ما خوشبختی، رفاه، تحصیلات مناسب و در دسترس همگان، بهداشت می خواهیم! ما هویت انسانی و جهانشمول خود را طلب می کنیم! ما حق داریم حرف بزنیم، آزاد باشیم. اعتراض کنیم، نقد کنیم، اجتماع کنیم! ما دست های خود را به سوی قلب های شما دراز می کنیم! از ما حمایت کنید! برای آزادی زندانیان سیاسی این نامه را امضاء کنید!

* خواهان آزادی فوری تمام زندانیان سیاسی، دانشجویان، زنان و رهبران کارگری شوید!

* خواهان برسمیت شناختن تشکل های مستقل دانشجویی و آزادی انتشار بیانیه و نشریه از جانب ایشان شوید!

* خواهان پرداخت حقوق معوقه کارگران و برسمیت شناسی حق تشکل و اعتراض و اعتصاب و قرار داد دسته جمعی آنها شوید!

* خواهان لغو فوری اعدام و سنگسار و تبعیض های جنسی ، قومی، مذهبی شوید!

* خواهان آزادی فعالین حقوق زن و برسمیت شناسی آزادی پوشش و حقوق برابر زنان و مردان شوید!

* خواهان حق زندگی ایمن، حقوق سیاسی و اجتماعی، حرمت و رفاه ما شوید!

* خواهان پایان دادن به تحریم اقتصادی، نفی جنگ و تروریسم و حمایت از مردم ایران شوید!

ما از تمامی فعالین جنبش کارگری، از تمامی فعالین آزادی زن، از تمامی انسانهای شریف و آزادیخواه میخواهیم که برای آزادی دانشجویان و زندانیان دستگیر شده تلاش کنند.

                         کمپین رفقایمان را آزاد کنید! ۱۶ آذر ۸۶

                                 جبهه ی متحد دانشجویی!

                                                دوشنبه نوزدهم آذر ۱۳۸۶

 http://azadi-daneshjuyan.blogfa.com